حال منم شده مثل هوای اردیبهشت ... نه غمگینم نه شادم ... با کوچکترین بی تفاوتی دلم میگیره و میخوام گریه کنم نمیدونم کی قراره حالم خوب بشه ...؟! اروم بشم ، مطمئن بشم ، نگرانی هام از بین بره ... نمیدونم کی به ارامش میرسم ... دوباره داره تابستون میشه که ای کاش نمیشد ... وحشت شب های غمگینم از حالا نگرانم...

مرا هزار امید است و هر هزار تویی

به من دروغ بگو! بگو که دوستم داری، و از دلتنگیِ زیاد خواب مدت هاست سراغت را نمی گیرد، از شادی ها بگو، از خانه ای که گرم و کوچک است، از بچه های مان وقتی به آرامی در کنار هم پیر خواهیم شد. به من دروغ بگو! و نگذار عشق به یکباره پشت این سکوتی که کرده ای مرا از پای درآورد. | حمید جدیدی |

تو مرد اجتماعی پیراهن آجری من دختری خجالتی و سردو چادری من دختری خجالتیم در حوالیت دارم کلافه میشوم از بی خیالیت ترسیده ام از این همه محبوب بودنت با دختران دور و برم خوب بودنت با من شبیه خواهر خود حرف می زنی من خسته ام از این همه داداش ناتنی با گیره ای که روسریم را گرفته است دنیا مسیر دلب

اگه وقتایی که لبخند میزنی دیدی کمتوجهم یا بیحواس نگو پس دلت کجاس « دل و جانم به تو مشغول و نظر بر چپ و راست تا ندانند حریفان که تو منظور ِ منی » میشه لبخند بزنی؟! | احسان رعیت |

گفتم که "پـر از عطر بهاری بانو""خب حرف بزن گاه گداری بانو!"گفتی: "به خدا حـرف ندارم آقا"گفتم: "به خدا حرف نداری بانو"| بهمن بنی هاشمی |

باتمام غرور دخترانه ام می نویسم گاهی دلم برای صدای مردانه ات، و«خانمم»گفتن هایت تنگ می شود.....

بی تو هر روز مرا ماهی و هر شب سالی ست شب چنین، روز چنان، آه! چه مشکل حالی ست! | هلالی جغتایی |